در اطراف سولا کوه بلندی وجود ندارد. چین­خوردگی­هایی به صورت تپه در در اطراف سولا وجود دارد که در خارج اطراف سولا، سرانجام به کوه­های تالش می­رسند و همچنین صخره­ای در داخل سولا تنها بلندی­های آن هستند و به غیر از آن­ها روستا در یک محوطه صاف و هموار و جلگه مانند ساخته شده است.

قَیَ (صخره بزرگ روستا)

صخره­ی بزرگی در شمال­شرق روستا قرار دارد که به آن در اصطلاح محلّی "قَیَ" می گویند. تمام سنگ­های آن به رنگ زرد، قرمز و نارنجی بوده و از نوع سنگ­های آذرین است. نمای آن انسان را به یاد قلعه­های باستانی می­اندازد که از یک طرف پرتگاه است و از طرف دیگر با شیب ملایمی صاف و هموار می­شود. شاید هم زمانی قلعه بوده است. در هر صورت بلندترین نقطه در ناحیه­ی مسکونی سولا است. کسی زمان پیدایش آن را نمی­داند و اطّلاعات چندانی هم درباره­ی آن در دست نیست. آن­چه از ظاهرش پیداست، لایه­های سنگی است که از خاک بیرون زده است. کسی تاکنون ادّعا نکرده که این صخره در اثر گسل یا آتشفشان پیدا شده ولی از ظاهر قضیّه و با برّرسی نقشه گسل­های نمین و آستارا در کوهستان تالش، این امر بعید نیست که در این ناحیه گسلی کوچک وجود دارد که باعث رانش لایه­های سنگی به رویِ­هم شده است. در بین عوام نقل است که سولا چندین زلزله­ی سخت را پشت­ِسر گذاشته است. اینکه این صخره مربوط به کدام زمین لرزه بوده، اطّلاعی در دست نیست. نوع سنگ این صخره از نوع آذرین است و نشانه­ای از فعاّالیّت­های آتشفشانی منطقه در میلیون­ها سال قبل می­باشد. همچنین این صخره با توجّه به جنس آن می­تواند فقط محصول گدازه­های آتشفشانی باشد که امروزه در اثر فرسایش لایه­های بالاتر سر از خاک بیرون آورده است. با نگاهی به جغرافیای کلّی منطقه دو احتمال وجود دارد یکی این­که این صخره در اثر کوهزایی تحوّلات زمین­شناسی دوره­ی  ترشیاری (دوران سوّم زمین­شناسی)،  همزمان با کوههای اروپا و آسیا تشکیل شده و دیگری در اثر امواج آتشفشانی شکل گرفته است.[1]

سابق بر این به دلیل امنیّت بالاترو چشم­انداز مناسب، اهالی علاقمند بودند که روی این سنگ بزرگ خانه­سازی کنند. حتّی خان روستا هم در روی آن خانه ساخته بود. این صخره اشراف خوبی به املاک روستا دارد. امروزه خانه­سازی در زمین­های هموارتر رونق بیشتری دارد. در سال­های اخیر خانه­های قدیمی روی صخره نوساز شده­اند که به شکوه آن می­افزاید.

تپه­های اطراف

این تپّه­ها دقیقاً مثل موج دریا در اطراف سولا قرار دارند. اگر جادّه­ی نمین- ننه­کران را در نظر بگیریم تا روستا سولا یک تپه و از سولا تا ننه کران یک تپه عمده دیگر هر دو با سه سربالایی پشت­ِسر گذاشته می­شود. این تپّه­ها مانند شعاع پرتومانند به سمت کوهستان تالش کشیده شده­اند و به طرف دشت اردبیل (شرق به غرب) از ارتفاع آن کاسته می­شود همچنین از جنوب به شمال به ارتفاع تپّه­ها افزوده می­شود. جدا­کننده­ی این تپّه­ها از یکدیگر رودخانه­­های جاری در بین آنهاست. بین نمین­چای و سولاچای یک تپّه عمده وجود دارد و بین سولاچای و آرپاتپه­چای تپّه­ی دیگری وجود دارد. خود این تپّه­ها دارای موج­های جداگانه­ای است. سولا در درّه­ی رودخانه­ی سولا قرار گرفته است.

[1] صفحه 45 آذربایجان شرقی و صفحه 2 جغرافیای استان اردبیل