از صنایع دستی در گذشته نه چندان دور زیر اندازهایی از جنس پشم بود که با حالت خاصّی توسط اهالی با پا کوبیده می شد و چیزی شبیه نمد امروزی و البته ضخیم تر را به وجود می آورد. این زیرانداز با نام «که چَ» شناخته می شد و بسیارتر نرم بوده و در زمان خود در منزل افراد ثروتمند بیشتر استفاده می شد. اگر به دنبال نمونه ای برای آن باشیم در بقعه شیخ صفی الدین اردبیلی نمونه های ظریف تر و زیباتری از آن را می توان یافت. از نظر نرمی و لطافت و همچنین طرح بسیار عامّه پسند امّا شستن آن بسیار مشکل بوده است. چون پشم موقع شسته شدن در اثر جذب آب بسیار سنگین می شود و این سنگینی کار حمل و نقل آن را با مشکلاتی روبرو می کند. این مشکل در کنار بهبود کالاهای کارخانه ای از جمله نمد که کارایی بالاتری دارد باعث شده که این نوع صنایع دستی کاملا فراوش شده و دیگر از آن استفاده نشود.