تاريخ : پنجشنبه ششم اسفند ۱۳۸۸ | 22:37 | نویسنده : محمد سلمانی

   در زمستان سال 1346 طبیعت منطقه دچار موجی از سرما و یخبندان و بارش سنگین برف بوده است. جاده اردبیل- تهران که از سولا می گذشت به دلیل مسدود بودن جاده ارتباطی از گردنه گلیف در بین آرپاتپه و گردنه حیران پر از مسافر و کالاهای تجاری شده بود. این راه­بندان به همراه یخبندان تا به آنجا پیشرفت که بیم از دست رفتن جان مسافران به دلیل یخ زدگی و گرسنگی می رفت. اهالی سولا که در امور خیر از دیرباز شهره بودند با یک همت همگانی از سولا شروع کرده و با وسایلی که با خود می بردند مسیر جاده را بازگشایی کرده و مسافران در راه مانده و درمانده را یکی یکی به روستا انتقال می دهند. به گواهی ریش سفیدان روستا آن قدر مسافر در سولا جمع شده بود که علاوه بر پر شدن مسجد جامع و کاروانسرای روستا در تمام خانه های اهالی در آن چند روز از همان مسافران مهمان بودند و اهالی از آنچه در خانه داشتند مسافران را همراه کرده و با احترام از ایشان پذیرایی می کردند. تا اینکه با کاهش شدت بارش برف کم­کم جاده بازگشایی شد و مسافران تدریجا به مسیر خود بازگشتند.

   این واقعه در روزنامه های آن وقت اردبیل منعکس شده و منتشر شده است. همچنین فرماندار وقت اردبیل در آن روزنامه از این اقدام انسان دوستانه اهالی تشکر کرده است.