زمین­های هر روستا و آبادی مکان­هایی دارد که نشان از قدمت دیرینه و سکونت اهالی قبل از نسل فعلی است. یکی از این آثار مهم در سولا مجموعه­ی قوشاداش در سولا بود. قوشاداش در واقع دو سنگ زرد رنگ از نوع سنگ قَیَ بود که به هم مانند سقف خانه­های چوبی تکیه داده بودند و یک سنگ از همان نوع که روی زمین قرار داشت. این اثر در سکونت اوّلیّه­ی اهالی مورد شناسایی واقع نشده بود؛ تا این­که حدود سال 1325 اهالی پی به این مکان تاریخی می­برند و آن را مانند یک زیارتگاه قرار می­دهند. با این تصوّر که فردی عالم در آن­جا مدفون است. دسته­های عزاداری امام حسین (ع) هم در ماه محرّم در آن­جا حضور پیدا می­کرد و عدّه­ای هم برای طلب حاجات خود در آن­جا شمع روشن می­کردند. متأسّفانه در اثر خاک­برداری سطحی و عدم دقت مامورین حکومتی دوره پهلوی و اعلام عدم صحت وجود بقعه در گذشته در همان محل این مکان اعتبار خود را از دست داد و سنگ­های آن نشست کرد. امروزه دیگر اثری از آن­ها وجود ندارد. همچنین گذر جادّه­ی نمین سولای سابق از جنب آن و لوله­کشی آب روستا مابین آن­ها و ساخت مدرسه­ی ابتدایی جدید در غرب آن باعث شده که این اثر تاریخی که گویای تاریخ گذشته روستا بود به کل، از بین برود. مکان دقیق آن در حال حاضر درست وسط فاصله­ی جادّه­ی قدیم سولا به نمین و مدرسه­ی ابتدایی می­باشد.