روستای سولا در مسیر نمین به آبیبیگلو قرار دارد. شهر نمین، روستاهای دودران، خانقاهسفلی، آرپاتپه، ننهکران، جگرکندی، ینگجه، خانکندی و کنازق همسایههای روستای سولا هستند و از سولا به هر یک از این روستاها جادّهای کشیده شده است. در واقع این دهکده محلّ به هم رسیدن جادّههای روستاهای اطراف است. این امر به دلیل وجود جادّهای است که که از قرنها پیش محلّ عبور و مرور بین اردبیل و آستارا و از آنجا به تهران بوده است. این همان راهی است که اوژن اوبن فرانسوی در کتاب ایران امروز خود آن را شاهراه مینامد. جادّهای که سالها، بلکه قرنها محلّ عبور مسافران و کالاها بود.

منبع نفشه: جغرافیای استان اردبیل - سال دوّم متوسّطه - 1374
در حدود 40 سال قبل به دلیل پر رونقتر شدن جادّهی ایجاد شده که از نزدیکی نمین میگذرد، از عبور و مرور این جادّه کاسته شده و مدّتها متروکه مانده و امروزه دوباره به آن توجّه شده، امّا به بزرگراه اردبیل- آستارا از طرف نوجهده یعنی محلّ اتّصال باستانی خود با جادّهای مناسب وصل نشده است. در حال حاضر سولا محلّ عبور و مرور مسافران فراوان و کالاهای مختلف در بین نمین و بزرگراه اردبیل – آستارا در یک طرف و از طرف دیگر جنگل فندقلو همراه با روستای آرپاتپه در مسیر آن، روستاهای ننهکران، کلهسر، دگرماندرق، مهدیپستی، کریمکندی از جادّهی بالادست، و روستاهای جگرکندی، ینگجه، پتهخور، گللو، اولاغان، قرهچناق، سیفآباد از جادّهی پاییندست و دورجین و روستاهای ویلکیج مرکزی و جنوبی و شهر آبیبیگلو از طرف دیگر میباشد. و از حیث پررفت و آمد بودن رونق باستانی خود را حفظ کرده است.
جادّهی دیگری هم وجود دارد که هرگز امکان افتتاح برای آن، به دلیل هجوم سوم شهریور 1320 توسط روسها امکانپذیر نشد و نیمهتمام ماند. بابا صفری در کتاب اردبیل در گذرگاه تاریخ به این جادّه اشاره میکند و میگوید اگر هجوم روسها نبود، این جادّه حتماً در همان زمانها به بهرهبرداری میرسید. در هر حال این جادّه که در جنوب سولا قرار دارد مورد استفاده واقع نشد و کمکم به مرور زمان زیرسازیهای انجام شده نیز از هم پاشیده و با زمینهای کشاورزی درهم آمیخته است. امروزه فقط به صورت تپّه در بعضی زمینها دیده میشود. اهالی به آن نام "تزهیول" به معنی "راه جدید" دادهاند. در صورتی که این جادّه به اتمام میرسید بخشی از مسیر خطرناک گردنهی حیران حذف میشد. ظاهرا در اثر تصادف شدیدی که در حیران رخ داده بودتصمیم ساخت این جادّه گرفته شده بود. مسیر این جادّه به صورت تپّه مانند هنوز هم از جنوب سولا تا نزدیکیهای ننهکران ادامه دارد.

جادّهی دیگری موسوم به گازیولی (جادّه لولهی گاز) است که مسیر انتقال لولهی گاز می باشد و به همین مناسبت درست گردیده و از ویلکیج به نمین کشیده شده است. جادّهای شوسه است و گاهی مورد استفاده قرار میگیرد و در کل تردّد در آن به جز مواقع ناچاری انجام نمیشود. این جادّه از جنوب روستای سولا عبور میکند.
جادّهی جدید روستا بعد از انقلاب و با ساخته شدن پل جدیدی بر روی رودخانه سولاچای در طرف شمالشرقی روستا احداث گردید. در اصل این جاده مدت ها قبل با همکاری اهالی و داوطلبانه به سمت نمین ایجاد شده و ورودی آن به داخل روستا بود که امروزه آثار آن باقی است. بعد از انقلاب این جادّه در طی چندین مرحله خاکبرداری و شنریزی بالأخره در دو مرحله آسفالت شد. مرحله اول تا 500 متری مانده به روستا و در مرحلهی دوّم از روستا گذشته و به سمت فندقلو کشیده شد که بعدها جادّه ننهکران نیز آسفالت گردید و به این ترتیب سولا دوباره شاهراه ارتباطی روستاهای اطراف، فندقلو و شهر آبی بیگلو با بزرگراه اردبیل- آستارا (شهید دادمان) و شهر نمین گردید.
عبور این جادّه ارتباطی معایب و مزایایی را برای روستا به همراه داشت. از مزایای آن میتوان انتقال ترافیک وسایل نقلیّه از داخل روستا به بیرون روستا و همچنین امکان رفت و آمد بیشتر به دلیل واقع شدن در شاهراه و فراهم گشتن امکان رفت و آمد مطلوبتر به نمین و سایر شهرها را نام برد. و از معایب آن اینکه گذر جادّه از املاک سولا باعث گردید بخشی از زمینهای کشاورزی از بین برود. حوادث ناگوار جادّهای از جمله تصادف و سقوط از لبه جادّه نیز از مشکلات آن است و هر از چندگاهی اهالی شاهد حادثهای ناگوار میشوند. تاکنون چندین نفر جان خود را در این جادّه به دلیل سوانح رانندگی از دست دادهاند. همچنین عبور دادن احشام و حیوانات اهلی از روی جادّه کاری خطرناک است و هر چند مدّت یکبار باعث ایجاد خساراتی برای اهالی و وسایل نقلیّه رانندگان میشود. به تازگی در این جادّه حفاظ مناسب نصب شده و ایستگاه نیز برای سواریهای شخصی و مسافربری قرار داده شده است. پهنای این قسمت جادّه به خاطر خاکریزی مناسب که به تازگی صورت گرفته امکان توقّف در ایستگاه را فراهم کرده است. و در ایمنتر شدن این جادّه تأثیر مثبتی دارد.

.: Weblog Themes By Pichak :.
